Stany skupienia: Marianna Rodziewicz

Gościnią wrześniowych Stanów skupienia będzie artystka wizualna Marianna Rodziewicz. Każde ze spotkań z tego cyklu skupia się na jednym temacie, a po pokazie filmów odbywa się rozmowa z zaproszonymi osobami artystycznymi, prowadzona przez kuratora cyklu. Dlatego we wrześniu, po pokazie filmów Sofie Somoroff, Daphne Gardner i Elana Alexandra, podczas rozmowy z Marianną Rodziewicz zdefiniujemy pojęcie looksmaxxingu oraz siłę wpływu tego zjawiska na sztukę (zwłaszcza w kontekście body horroru).

Looksmaxxing to termin wyrosły z manosfery, opisujący zjawisko maksymalizacji atrakcyjności fizycznej osoby przy pomocy codziennych praktyk bądź operacji plastycznych. Tego typu działania są ostatnio przechwytywane przez body horror. Ten gatunek filmowy powstał w latach 70. ubiegłego wieku, z czego termin go opisujący został ukuty dekadę później (przez Philipa Brophy’ego). W body horrorze na pierwszym miejscu twórcy_twórczynie stawiają ciało, które jest poddawane różnym zabiegom, często przekształcającym je w monstrualne formy.


„Ride Baby Ride” (2023, reż. Sofie Somoroff, 7,5 min)
Młoda mechaniczka spełnia swoje marzenie i kupuje klasycznego Chevroleta Camaro z 1978 roku. Szybko odkrywa, że pod maską samochodu nie kryje się typowa usterka, lecz złowroga, nienasycona siła. Uwięziona w warsztacie kobieta musi chwycić za narzędzia nie po to, by naprawić auto, ale by stoczyć z nim desperacką walkę o przetrwanie.

„Love is a Fire” (2022, reż. Sofie Somoroff, 12 min)
Dwoje zakochanych zbyt szybko decyduje się zamieszkać pod jednym dachem, co okazuje się początkiem ich koszmaru. W miarę narastania w relacji niepewności, lęków i codziennych sporów, tłumione przez nich uczucia, przestają być tylko problemem psychicznym. Negatywne emocje zaczynają dosłownie manifestować się na ich skórze w postaci gnijących ran.

„Needle” (2026, reż. Sofie Somoroff, 5 min)
Młoda krawcowa popada w obsesję na punkcie niezwykle wąskiej, zabytkowej sukni, którą odziedziczyła po babci. Zamiast dopasować stary strój do swojej sylwetki, bohaterka chwyta za narzędzia i zaczyna drastycznie modyfikować własne ciało. Jej desperackie dążenie do sprostania wymaganiom zmarłej krewnej przeradza się w akt krwawego samookaleczenia.

„In the Flesh” (2022, reż. Daphne Gardner, 13 min)
Tracey próbuje zrelaksować się podczas kąpieli w wannie, jednak jej spokój nieustannie zakłócają bolesne, natrętne wspomnienia. Narastająca frustracja i szarpanina z zepsutym kranem doprowadzają do eksplozji brudnej wody z rur. Ku swojemu przerażeniu, bohaterka odkrywa, że czarna, gęsta maź zaczyna wyciekać również z niej samej, zmuszając ją do dosłownego zmierzenia się z własną traumą.

„LooksMAXXING” (2026, reż. Elan Alexander, 15 min)
Niepewny siebie Niles szuka akceptacji w hermetycznej, internetowej społeczności promującej drastyczne metody „udoskonalania” męskiej urody. W pogoni za uznaniem na forum, chłopak zaczyna stosować coraz brutalniejsze praktyki, celowo uszkadzając kości własnej twarzy, by nadać im upragniony kształt. Jego dążenie do internetowego ideału wkrótce wymyka się spod kontroli, prowadząc do potwornej transformacji.


MARIANNA RODZIEWICZ (ur. 2001) – artystka. Wykorzystując technikę druku 3D, tworzy głównie rzeźby oraz posługuje się medium cyfrowym i fotografią.
W swojej praktyce artystycznej oscyluje wokół tematów cielesności, seksualności, przedmiotowości i podmiotowości. Bada wpływ kultury wstydu na kształtowanie się lęków, fantazji i fascynacji. Interesuje ją ciało oraz jego płynność, efemeryczność i ekspresja. Eksploruje grozę w ujęciu feministycznym, cielesność wymykającą się normom i uchwyca przerażający potencjał kobiecości, zakłócający normatywne role płciowe. Monstrualność jest dla niej sposobem na formowanie i definiowanie tożsamości poprzez przemiany ciała.
Artystka jest reprezentowana przez galerię WHOISPOLA. Urodziła się w Warszawie, obecnie mieszka i pracuje w Krakowie.

—————————
Czas trwania: filmy 53 min + dyskusja 1 godz.
Język wydarzenia: polski [filmy z napisami]
Wiek: 18+
Informacje o treści wydarzenia: przemoc fizyczna, sceny żałoby, sceny cierpienia, tematyka samookaleczeń, tematyka traumy, PTSD, makabryczne obrazy ciała, krew
Informacje o formie wydarzenia: głośne dźwięki, muzyka o wysokiej intensywności, światła stroboskopowe, efekty wizualne mogące wywołać atak padaczki
Zwierzolubne: tak
Bilety: wstęp bezpłatny

—————————
STANY SKUPIENIA — cykl wydarzeń postfilmowych kuratorowany przez Andrzeja Marca. Każde ze spotkań składa się z krótkiej prelekcji, pokazu filmowego i rozmowy z zaproszonymi osobami artystycznymi. W tym roku każde wydarzenie ma również określony temat przewodni, tematyzowany w filmie i poruszany w dyskusji. Dodatkowym punktem zaczepienia do rozmowy jest za każdym razem książka, wybrana lub opublikowana przez gościa i/lub gościnię cyklu.
Stany skupienia koncentrują się na pracy zszywania, scalania oraz ocalania rzeczywistości poprzecinanej i targanej przez rozmaite, współistniejące kryzysy. Odpowiedzią na doświadczenie rozpadającego się, pofragmentowanego świata nie są już wielkie, eskapistyczne, utopijne projekty, lecz raczej codzienne, lokalne, być może nawet prowizoryczne praktyki drobnych napraw oraz próby regeneracji.

W sezonie jesiennym skupimy się na:
body horrorze i looksmaxxingu – Stany skupienia: Marianna Rodziewicz, 16.09, godz. 19:00;
nowej magii i współczesnych totemach – Stany skupienia: Aleksandra Liput, 21.10, godz. 19:00;
oraz krzakach, szkieletach i kamieniach, czyli na dziwności antropocenu – Stany skupienia: Karolina Breguła, 18.11, godz. 19:00.

➡️​ Pawilon