BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 CALSCALE:GREGORIAN PRODID:adamgibbons/ics METHOD:PUBLISH X-PUBLISHED-TTL:PT1H BEGIN:VEVENT UID:850@gancio.pl SUMMARY:Jørgensen [DK] / Oleszak [PL] / Wójciński [PL] DTSTAMP:20261027T013055Z DTSTART:20261104T190000Z DESCRIPTION:Peter Ole Jørgensen - perkusja\nWitold Oleszak - pianino\nKsawe ry Wójciński - kontrabas\n\n40pln / 20pln (uczniowie\, studenci\, emeryci\ , bezrobotni)\n0-15lat\, Kova\, Jola i pracownicy Teatr Polski w Poznaniu od 1875 - wstęp wolny\n\nTrio swobodnie improwizujące\, które stworzą: P.O .Jørgensen - perkusista\, od\nwielu dekad definiujący duńską scenę muzyki improwizowanej i awangardowej oraz\ndoświadczeni polscy improwizatorzy: pi anista - Witold Oleszak i kontrabasista -\nKsawery Wójciński\nMuzycy grali ze sobą i obok siebie w różnych konfiguracjach\, ale w tym składzie\nwyst ąpią po raz pierwszy na dwóch koncertach w Polsce.\n\n03.11 - Łódź\, MSK C hojny – First Hand vol.3\n04.11 - Poznań\, SARP social club - UNSPONTANEOU S 02\n\nP.O. Jørgens (znany również jako Peter Ole Jørgensen / Pere Oliver Jørgens)\,\nurodzony w 1958 roku w Sorgenfri\, Dania\nDuński kompozytor i multiperkusjonista\, który samodzielnie buduje swoje\ninstrumenty.\nUczył się klasycznej perkusji u Suzanne Ibstrup od 12. roku życia aż do\nukończ enia liceum o profilu muzycznym w 1977 roku. W wieku zaledwie 16 lat\, w\n 1974 roku\, rozpoczął współpracę z Johnem Tchicai.\nZałożył grupę punk-jaz zową Cockpit Music w 1978 roku oraz wielokulturowy zespół\nGlobal Guaranty Orchestra w 1983 roku. Oba zespoły działają do dziś.\nWystąpił na ponad 6 0 albumach (LP/CD)\, w tym z własnymi zespołami: Kaptajn\nØrentvist\, Glob al Guaranty Orchestra\, Cockpit Music\, The Wild Mans Band (z\nPeterem Brö tzmannem)\, Torden Kvartetten (z Matsem Gustafssonem)\, Sweethearts in\na Drugstore\, Volume\, Mokuto (z Herbem Robertsonem)\, Ghost in The Machine (z\nEvanem Parkerem)\, a także z Davidem Thomasem w projektach David Thoma s &\nForeigners oraz David Thomas & P.O. Jørgens\, który wydał album Live Free Or Die\nw 2017 roku.\nOd 1992 roku P.O. zbudował szeroką gamę instrum entów strunowych i perkusyjnych.\nW 2016 roku rozpoczął trwający cykl sztu ki dźwiękowej i performansu wizualnego\nStrange Sounds / Strange Visuals\, angażując innych kompozytorów\, artystów\nwizualnych\, pisarzy i innych s pecjalistów.\nSkomponował muzykę do ponad 40 baletów\, spektakli i filmów krótkometrażowych.\nW 1989 roku otrzymał trzyletnie stypendium kompozytors kie od Duńskiej Rady\nSztuki.\nW latach 1998–2000 był kompozytorem rezyden tem w Narodowym Teatrze w Akrze\,\nGhana.\nOtrzymał nagrody honorowe od Du ńskiego Związku Kompozytorów DJBFA w 2003 roku\noraz Duńskiego Związku Muz yków w 2012 roku.\nZałożył wytwórnię Ninth World Music w 1983 roku i w tym samym roku zbudował\npierwsze studio Ninth World Studio w Elsynorze. Stud io zostało przeniesione do\nHumlebæk w 1994 roku\, gdzie nadal działa na s tarej farmie.\nW 2016 roku Jørgens ponownie zaczął grać na marimbie po nie mal 30-letniej\nprzerwie.\nOd tego czasu zagrał wiele solowych koncertów\, głównie w nietypowych miejscach\,\nkościołach i na festiwalach.\nWspółpra cował i/lub nagrywał z takimi muzykami jak.:\nPeter Brötzmann\, Frank Lowe \, David Thomas\, Evan Parker\, John Tchicai\, Poul\nRutherford\, Alexande r Von Schlippenbach\,Pat Thomas\, Alan Silva\, Johannes Bauer\,\nFred Frit h\, Irene Schweizer\, Fred Van Hove\, John Dikeman\, Johannes Bauer\, Miha il\nDresd\, Mark Cunningham\, Bernard Woma\, Ryhs Chatham\, Philipp Wachsm ann\, Herb\nRobertson\, Tim Hodgkinson\, Fred Lonberg-Holm\, Sirone (Norri s Jones)\, Lotte\nAnker\, kue Mori\,Axel Dörner\, Sabu Toyozumi\, Tobias D elius\, Raphael Roginsky\,\nJulie Kjær\, David Moss\, Phill Wachsmann\, Ph ill Durant\, Witold Oleszak\, Mikolai\nTrzaska\, Wilbert De Joode\, Ada Ra ve\, Mette Rasmussen\, José Lencastre\, Radim\nHanousek\, Signe Emmeluth\, Maria Bertel\, Per Åke Holmlander\, Conny Bauer\, Thomas\nLehn\, Marylin Learner\, Henrik Olsson\, Maria Dybbroe\, David Fenech\, Pierre\nBastian\, Jac Berrocal\, Harri Sjöstrøm\, Giancarlo Schiaffini\, Sam Shalaby\, Paal \nNielsen-Love\, Steve Swell & Jimi Tenor.\n\nWitold Oleszak\n\nPoznański pianista\, swobodny improwizator\, kompozytor muzyki graficznej\, grafik\n i architekt. Pochodzi z rodziny o wielopokoleniowych tradycjach artystyczn ych\n(sztuki wizualne i architektura). Od pięćdziesięciu już lat eksploruj e\nmożliwości fortepianu. Lubi być prowokowany przez perspektywę\, jaką of erują\n"zepsute" i nietypowe (również własnej konstrukcji) instrumenty.\nU wielbia pracę w duecie - ten rodzaj interakcji\, jako najbardziej wymagają cy\n(najtrudniejszy)\, postrzega też jako najbardziej efektywny.\nMaciej L ewenstein w swojej książce "Polish Jazz Recordings and Beyond" pięknie\nna pisał: „On jest absolutnym objawieniem: jego gra jest rodzajem mieszanki\n stylów Johna Cage’a i Cecila Taylora\, wyniesionej na całkowicie nowe hory zonty”\n\nKsawery Wójciński\n\nJest jednym z najbardziej rozchwytywanych k ontrabasistów jazzowych na polskiej\nscenie. Prezentuje się słuchaczom w n ajróżniejszych odsłonach i stylistykach\,\npocząwszy od jazzu w jego przys tępnym wydaniu\, poprzez awangardę\, aż po polską\nmuzykę ludową. Dzięki l ekkości\, swobodzie i muzycznej erudycji\, za sprawą której\nodnajduje się w różnych gatunkach. Wójciński stał się jedną z najlepiej\nrozpoznawalnyc h postaci polskiego jazzu m.in [http://m.in]. dzięki regularnym\nkoncertom w warszawskim klubie Pardon\, To Tu\, w którym kontrabasista występował\n z takimi formacjami jak Hera lub Charles Gayle Trio\, w duecie z trębaczem \nWojciechem Jachną czy solo. Wójciński współpracował już z takimi twórcam i jak\nm.in [http://m.in]. amerykański pianista Uri Caine\, saksofonista C harles Gayle\,\na także z Michaelem Zerangiem\, Nicole Mitchell czy Marco Eneidim. Występował i\nnagrywał również z polskimi twórcami\, takimi jak M ikołaj Trzaska\, Raphael\nRogiński\, Wacław Zimpel czy grupy Emergency i H era. Wraz ze śpiewaczką Maniuchą\nBikont kontrabasista tworzy duet Maniuch a i Ksawery\, wykonujący muzykę\ntradycyjną.\n\n-------------------------- -------------------------------\n\nSŁOWNIK POJĘĆ\nOsobiście nie dostrzegam żadnej dychotomii między improwizacją a kompozycją - to\ntylko dwie różne metody osiągania tego samego rezultatu - muzycznego utworu.\nSztuka impro wizacji jest bez wątpienia jedną z najtrudniejszych praktyk\nartystycznych - wymaga dwóch elementów: bardzo uplastycznionego systemu -\nciało/mózg o raz wyjątkowego rodzaju (niezbyt powszechnej) postawy.\n\nImprowizacja - n iezwykle efektywna metoda pozyskiwania i organizacji danych.\nCałe nasze d ziałanie to ciągła próba przewidywania najbardziej prawdopodobnego\nzdarze nia. Wiadomo również\, że ciało reaguje z ogromnym (jak na rozpatrywaną\ns ytuację) opóźnieniem\, a jednak wspaniale przewidujemy intencje oraz\nwart ościujemy\, w czasie (dla nas) rzeczywistym\, informację rozmytą i niepewn ą. Z\nmoich obserwacji wynika\, że uprawianie jakiejś dyscypliny wizualnej \, równolegle\ndo gry na instrumencie\, niezwykle pomaga.\n\nSwobodna impr owizacja - szczególny rodzaj praktyki wykonawczej - funkcjonująca\npoza id iomem\, niepoddająca się krępującej klasyfikacji\, jak styl czy tradycja - \njest nieujarzmiona. Sposób kształtowania formy wynika wprost z erudycji\ nposzczególnych wykonawców\, często mylonej z potocznie rozumianą intuicją .\nNiezwykle szkodliwe dyscypliny naukowe\, jak: muzykologia i teoria muzy ki (ach\,\ngdyby tylko zechciały zająć się wyłącznie badaniem przeszłości) \, są wobec muzyki\nswobodnie improwizowanej całkowicie bezradne.\nJedyną możliwością nauczenia się jej jest - praktyka. Stąd zapewne prawie\nniespo tykane są przykłady inspirujących rezultatów osiąganych przez młodych\n(na iwnych)\, często gruntownie przecież "wykształconych" muzyków. Evan Parker \,\nzapytany kiedyś przeze mnie o naturę tego problemu\, odpowiedział suge stywnie:\n"rozwijamy się (dorastamy) bardzo powoli / po prostu: graj".\n\n Kolektywna improwizacja - odwrócenie naturalnych tendencji\, jak: starcie\ , walka\nczy - próba dominacji. I chociaż często korzysta z tych samych pr ymitywnych\nmechanizmów\, to najistotniejsze (bez wątpienia) są w niej: bu dowa\, konstrukcja\,\nkreacja. Zamiast versus - pojednanie.\n\nKoncert - m etoda propagacji danych\, będąca pozostałością świata\, który odchodzi\nna naszych oczach. To wielowątkowa sposobność na pogłębienie naszych możliwo ści\npercepcyjnych. Światło\, ruch\, ciepło\, zapach\, głęboka immersja - i najważniejszy\npośród nich nośnik informacji - dźwięk. Chociaż metody re produkcji dźwięku są\nprzydatne i niezwykle efektywne - nie da się (obecni e) symulować jego zmysłowej\nnatury\, której pełni doświadczamy wyłącznie w fizycznej (szczególnej)\nprzestrzeni.\n\nPrawie nic jeszcze nie zostało zagrane.\n[Witold Oleszak - fragmenty rękopisu "Myśli Rozdrapane" 2026]\n\ n\n\n➡️ :\n\n * Maciej MaDra Krych [https://www.facebook.com/ma.dra.581]\n * Witold Oleszak\n [https://www.facebook.com/people/Witold-Oleszak/pfbid 02foNNqf5ZGkpJ2TVaXmN9EfwGQPz6467zrGUu2yEZyGakYdf65zJ7PgDFYMJTKjFVl/]\n\n URL:https://gancio.pl/event/jorgensen-dk-oleszak-pl-wojcinski-pl GEO:52.407551700944;16.933890581131 LOCATION:SARP social club - ulica Stary Rynek 56\, 61-772 Poznań\, Polska STATUS:CONFIRMED CATEGORIES: X-ALT-DESC;FMTTYPE=text/html:Peter Ole Jørgensen - perkusja
Witold Olesz ak - pianino
Ksawery Wójciński - kontrabas

40pln / 20pln (ucznio wie, studenci, emeryci, bezrobotni)
0-15lat, Kova, Jola i pracownicy Te atr Polski w Poznaniu od 1875 - wstęp wolny

Trio swobodnie improwiz ujące, które stworzą: P.O.Jørgensen - perkusista, od wielu dekad definiują cy duńską scenę muzyki improwizowanej i awangardowej oraz doświadczeni pol scy improwizatorzy: pianista - Witold Oleszak i kontrabasista - Ksawery Wó jciński
Muzycy grali ze sobą i obok siebie w różnych konfiguracjach, al e w tym składzie wystąpią po raz pierwszy na dwóch koncertach w Polsce.

03.11 - Łódź, MSK Chojny – First Hand vol.3
04.11 - Poznań, SARP social club - UNSPONTANEOUS 02

P.O. Jørgens (znany również jako Pet er Ole Jørgensen / Pere Oliver Jørgens), urodzony w 1958 roku w Sorgenfri, Dania
Duński kompozytor i multiperkusjonista, który samodzielnie buduj e swoje instrumenty.
Uczył się klasycznej perkusji u Suzanne Ibstrup od 12. roku życia aż do ukończenia liceum o profilu muzycznym w 1977 roku. W wieku zaledwie 16 lat, w 1974 roku, rozpoczął współpracę z Johnem Tchicai .
Założył grupę punk-jazzową Cockpit Music w 1978 roku oraz wielokultur owy zespół Global Guaranty Orchestra w 1983 roku. Oba zespoły działają do dziś.
Wystąpił na ponad 60 albumach (LP/CD), w tym z własnymi zespołami : Kaptajn Ørentvist, Global Guaranty Orchestra, Cockpit Music, The Wild Ma ns Band (z Peterem Brötzmannem), Torden Kvartetten (z Matsem Gustafssonem) , Sweethearts in a Drugstore, Volume, Mokuto (z Herbem Robertsonem), Ghost in The Machine (z Evanem Parkerem), a także z Davidem Thomasem w projekta ch David Thomas & Foreigners oraz David Thomas & P.O. Jørgens, któ ry wydał album Live Free Or Die w 2017 roku.
Od 1992 roku P.O. zbudował szeroką gamę instrumentów strunowych i perkusyjnych.
W 2016 roku rozpo czął trwający cykl sztuki dźwiękowej i performansu wizualnego Strange Soun ds / Strange Visuals, angażując innych kompozytorów, artystów wizualnych, pisarzy i innych specjalistów.
Skomponował muzykę do ponad 40 baletów, spektakli i filmów krótkometrażowych.
W 1989 roku otrzymał trzyletnie s typendium kompozytorskie od Duńskiej Rady Sztuki.
W latach 1998–2000 by ł kompozytorem rezydentem w Narodowym Teatrze w Akrze, Ghana.
Otrzymał nagrody honorowe od Duńskiego Związku Kompozytorów DJBFA w 2003 roku oraz Duńskiego Związku Muzyków w 2012 roku.
Założył wytwórnię Ninth World Mu sic w 1983 roku i w tym samym roku zbudował pierwsze studio Ninth World St udio w Elsynorze. Studio zostało przeniesione do Humlebæk w 1994 roku, gdz ie nadal działa na starej farmie.
W 2016 roku Jørgens ponownie zaczął g rać na marimbie po niemal 30-letniej przerwie.
Od tego czasu zagrał wie le solowych koncertów, głównie w nietypowych miejscach, kościołach i na fe stiwalach.
Współpracował i/lub nagrywał z takimi muzykami jak.:
Pete r Brötzmann, Frank Lowe, David Thomas, Evan Parker, John Tchicai, Poul Rut herford, Alexander Von Schlippenbach,Pat Thomas, Alan Silva, Johannes Baue r, Fred Frith, Irene Schweizer, Fred Van Hove, John Dikeman, Johannes Baue r, Mihail Dresd, Mark Cunningham, Bernard Woma, Ryhs Chatham, Philipp Wach smann, Herb Robertson, Tim Hodgkinson, Fred Lonberg-Holm, Sirone (Norris J ones), Lotte Anker, kue Mori,Axel Dörner, Sabu Toyozumi, Tobias Delius, Ra phael Roginsky, Julie Kjær, David Moss, Phill Wachsmann, Phill Durant, Wit old Oleszak, Mikolai Trzaska, Wilbert De Joode, Ada Rave, Mette Rasmussen, José Lencastre, Radim Hanousek, Signe Emmeluth, Maria Bertel, Per Åke Hol mlander, Conny Bauer, Thomas Lehn, Marylin Learner, Henrik Olsson, Maria D ybbroe, David Fenech, Pierre Bastian, Jac Berrocal, Harri Sjöstrøm, Gianca rlo Schiaffini, Sam Shalaby, Paal Nielsen-Love, Steve Swell & Jimi Ten or.

Witold Oleszak

Poznański pianista, swobodny improwizator , kompozytor muzyki graficznej, grafik i architekt. Pochodzi z rodziny o w ielopokoleniowych tradycjach artystycznych (sztuki wizualne i architektura ). Od pięćdziesięciu już lat eksploruje możliwości fortepianu. Lubi być pr owokowany przez perspektywę, jaką oferują "zepsute" i nietypowe (również w łasnej konstrukcji) instrumenty.
Uwielbia pracę w duecie - ten rodzaj i nterakcji, jako najbardziej wymagający (najtrudniejszy), postrzega też jak o najbardziej efektywny.
Maciej Lewenstein w swojej książce "Polish Jaz z Recordings and Beyond" pięknie napisał: „On jest absolutnym objawieniem: jego gra jest rodzajem mieszanki stylów Johna Cage’a i Cecila Taylora, wy niesionej na całkowicie nowe horyzonty”

Ksawery Wójciński

Je st jednym z najbardziej rozchwytywanych kontrabasistów jazzowych na polski ej scenie. Prezentuje się słuchaczom w najróżniejszych odsłonach i stylist ykach, począwszy od jazzu w jego przystępnym wydaniu, poprzez awangardę, a ż po polską muzykę ludową. Dzięki lekkości, swobodzie i muzycznej erudycji , za sprawą której odnajduje się w różnych gatunkach. Wójciński stał się j edną z najlepiej rozpoznawalnych postaci polskiego jazzu m.in. dzięki regularnym koncertom w warszawskim k lubie Pardon, To Tu, w którym kontrabasista występował z takimi formacjami jak Hera lub Charles Gayle Trio, w duecie z trębaczem Wojciechem Jachną c zy solo. Wójciński współpracował już z takimi twórcami jak m.in. amerykański pianista Uri Caine, saksofoni sta Charles Gayle, a także z Michaelem Zerangiem, Nicole Mitchell czy Marc o Eneidim. Występował i nagrywał również z polskimi twórcami, takimi jak M ikołaj Trzaska, Raphael Rogiński, Wacław Zimpel czy grupy Emergency i Hera . Wraz ze śpiewaczką Maniuchą Bikont kontrabasista tworzy duet Maniucha i Ksawery, wykonujący muzykę tradycyjną.

---------------------------- -----------------------------

SŁOWNIK POJĘĆ
Osobiście nie dostrz egam żadnej dychotomii między improwizacją a kompozycją - to tylko dwie ró żne metody osiągania tego samego rezultatu - muzycznego utworu.
Sztuka improwizacji jest bez wątpienia jedną z najtrudniejszych praktyk artystycz nych - wymaga dwóch elementów: bardzo uplastycznionego systemu - ciało/móz g oraz wyjątkowego rodzaju (niezbyt powszechnej) postawy.

Improwiza cja - niezwykle efektywna metoda pozyskiwania i organizacji danych. Całe n asze działanie to ciągła próba przewidywania najbardziej prawdopodobnego z darzenia. Wiadomo również, że ciało reaguje z ogromnym (jak na rozpatrywan ą sytuację) opóźnieniem, a jednak wspaniale przewidujemy intencje oraz war tościujemy, w czasie (dla nas) rzeczywistym, informację rozmytą i niepewną . Z moich obserwacji wynika, że uprawianie jakiejś dyscypliny wizualnej, r ównolegle do gry na instrumencie, niezwykle pomaga.

Swobodna improw izacja - szczególny rodzaj praktyki wykonawczej - funkcjonująca poza idiom em, niepoddająca się krępującej klasyfikacji, jak styl czy tradycja - jest nieujarzmiona. Sposób kształtowania formy wynika wprost z erudycji poszcz ególnych wykonawców, często mylonej z potocznie rozumianą intuicją.
Nie zwykle szkodliwe dyscypliny naukowe, jak: muzykologia i teoria muzyki (ach , gdyby tylko zechciały zająć się wyłącznie badaniem przeszłości), są wobe c muzyki swobodnie improwizowanej całkowicie bezradne.
Jedyną możliwośc ią nauczenia się jej jest - praktyka. Stąd zapewne prawie niespotykane są przykłady inspirujących rezultatów osiąganych przez młodych (naiwnych), cz ęsto gruntownie przecież "wykształconych" muzyków. Evan Parker, zapytany k iedyś przeze mnie o naturę tego problemu, odpowiedział sugestywnie: "rozwi jamy się (dorastamy) bardzo powoli / po prostu: graj".

Kolektywna i mprowizacja - odwrócenie naturalnych tendencji, jak: starcie, walka czy - próba dominacji. I chociaż często korzysta z tych samych prymitywnych mech anizmów, to najistotniejsze (bez wątpienia) są w niej: budowa, konstrukcja , kreacja. Zamiast versus - pojednanie.

Koncert - metoda propagacji danych, będąca pozostałością świata, który odchodzi na naszych oczach. To wielowątkowa sposobność na pogłębienie naszych możliwości percepcyjnych. Światło, ruch, ciepło, zapach, głęboka immersja - i najważniejszy pośród n ich nośnik informacji - dźwięk. Chociaż metody reprodukcji dźwięku są przy datne i niezwykle efektywne - nie da się (obecnie) symulować jego zmysłowe j natury, której pełni doświadczamy wyłącznie w fizycznej (szczególnej) pr zestrzeni.

Prawie nic jeszcze nie zostało zagrane.
[Witold Olesz ak - fragmenty rękopisu "Myśli Rozdrapane" 2026]

➡️​ :

BEGIN:VALARM ACTION:DISPLAY DESCRIPTION:Jørgensen [DK] / Oleszak [PL] / Wójciński [PL] TRIGGER:-PT1H END:VALARM END:VEVENT END:VCALENDAR